کسی که باورت دارد

یک قدم جلوتر از کسی است که دوستت دارد

دلم از نبودنت پر است

هر روز خاطراتم را الک میکنم و جز دلتنگی تو چیزی برایم نمیماند

نه تو آمدی

نه فراموشی

خیالی نیست

من کوه میشوم و پای نبودن هایت میمانم

اما ای کاش میدانستی بی تو تمام لحظاتم رنگ پاییزند

---

من و دنیا همدیگر را رنگ میکنیم

من با مداد سیاه، دنیا با مداد سفید

من

روزهاي اونو !

اونموهاي منو !

این بار که آمدی

دستانت را روی قلبم بگذار

تا بفهمی

این دل، با دیدن تو نمی تپد

میلــرزد ..

پاییز را دوست دارم

برای وقت هایی که کنارت هستم و دلتنگت میشوم …!

همان وقت ها

که بی اختیار خودم را در آغوشت جای میدهم

دستانت را دورِ بودنم حلقه میکنی

قربان صدقه ی احساساتم میروی

و من زیرکانه

سرما را بهانه میکنم تا مبادا بفهمی که

دوست داشتنت چه بر سرم آورده !

چـقـد دلـم تـنـگ شـده واسـه شـب هـایـی کـه تـا صـبـح بـیـدار بـودم..
یـه لـحـظـه خـواب بـه چـشـمـام نـمـی اومـد..
از ذوق دیــدار فـردا.. عـاشـقـانـه هـامـو مـرور کـنـم کـه ….
هـیـچـوقـت دیــدارهـا بـرای مـنم عـادی و خـالـی از اسـتـرس نـشـد….
لایـــــــک=بـاطـری قـلـبـمـو کـسـی نـدیـده؟

وقتی دو نفر رو می بینم که عشقولانه کنار هم راه میرن و می خندن..
به این فکر می کنم که اینا مخاطب معمولی هَمن یا مخاطب خاص؟ اگه خاصن! می تونم ذهنشون رو بخونم .. می دونم اون لحظه ها چه حرفایی بینشون رد و بدل میشه..
می فهمم ضربان قلبشونو.. درک می کنم گرم شدن بی اختیاری دستاشونو..
میدونم مزه ی خنده ها و قه قهه هاشونو..
منم یه روزی مخاطب خـــــــاص داشتما..و یه دعا.. که خـُـــــدایـــــا برای هم نگهشون دار… .

سرگرمی ام شده گرفتنِ فال حافظ و من خسته از جواب های تکراری :

“غم تمام می شود”
“غصه نخور”
“مشکلات حل می شود ”
و …
دلم می گیرد ، چرا حافظ نمی داند بی او هیچ چیز تمامی ندارد جز این زندگی ؟!

تــو هم تلخ بودی
تلــــخ درست مثل قطره های فلج اطفالی
که در کودکی به خوردم می دانند
غافل از اینکه این بار تلخی تــــو دلم را فلــــج کرد

اگــــــــر مـــے بــیــنــــے هــنـــــــوز تــنــهــــــام …
بـــــــﮧ خــــــاطـــــــــر عــشـــــق تــــــو نــیــســـت !!
مــن فــقـــــــط مـــــے تــــــرســـــــم ؛
مــــے تـــــــرســـــــم هـــمـــــــﮧ مــثـــــل تــــــو بـــــاشــــــنـد . . . !